از این سحر، تا آن سوی مرز خورشید، هزاران فرشته می درخشند...

و فرشته ی من در نور، با بالهای رنگین کمانی اش پر گشوده...

و از انتهای ابدیت، ستارگانِ زمین را رصد می کند...

و آرام، آرام، در عبور سرشار از اشتیاقش، از هوای دلم می گذرد،

و کسی مرا می خواند به ماهِ عاشقانه ها... ماهی پر از خدا...


رونوشت از: JALILI-CHB.BLOG.IR